Το οφθαλμοειδές σαλάχι ποταμού - ένα εντυπωσιακό είδος για το ενυδρείο του σπιτιού

Ένα από τα πιο πρωτότυπα και εκπληκτικά ψάρια που μπορούν να διατηρηθούν σε ενυδρείο είναι το οφθαλμοειδές σαλάχι ποταμού (Potamotrygon motoro). Στο φυσικό του περιβάλλον, ζει στα νερά και τις πλημμυρικές πεδιάδες της Νότιας Αμερικής. Είναι ένας πραγματικός κολοσσός μεταξύ των ψαριών ενυδρείου (και το μεγαλύτερο σαλάχι ενυδρείου) - υπό καλές συνθήκες το σώμα του μπορεί να φτάσει σε μήκος τα 60-80 cm! Πώς αναπαράγεται αυτό το ασυνήθιστο είδος σαλαχιού σε ενυδρείο;

Το σαλάχι είναι πιθανότατα το μεγαλύτερο ψάρι γλυκού νερού που μπορεί να αναπαραχθεί με επιτυχία σε ενυδρείο σπιτιού εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, ας μην κρυβόμαστε - πρόκειται για μια πρόταση για πιο έμπειρους λάτρεις του ενυδρείου, οι οποίοι επιπλέον διαθέτουν μια μεγάλη, καλά εξοπλισμένη δεξαμενή.

Σαλάχια ενυδρείου - χαρακτηριστικά και εξωτερική εμφάνιση

Το μαύρο σαλάχι ποταμού έχει ένα χαρακτηριστικό πεπλατυσμένο, στρογγυλό σώμα με γκριζοκάφε χρώμα (με στίγματα) στο πάνω μέρος και κρεμ χρώμα στο κάτω μέρος. Ωστόσο, μεμονωμένες ποικιλίες εκτροφής μπορεί να διαφέρουν ως προς το χρώμα. Η ουρά ενός σαλαχιού έχει σχήμα μαστιγίου και είναι εφοδιασμένη με δηλητηριώδες κεντρί (σε περίπτωση κινδύνου, μπορεί να επιτεθεί με αυτό - γι' αυτό όλες οι εργασίες συντήρησης του ενυδρείου πρέπει να γίνονται με προσοχή). Είναι ενδιαφέρον ότι το σαλάχι «αντικαθιστά» το κεντρί, αποβάλλοντας το παλιό κατά μέσο όρο κάθε 6 μήνες. Ένα μεμονωμένο άτομο έχει έως και τέσσερα δηλητηριώδη κεντριά ταυτόχρονα. Τα ανήσυχα σαλάχια μπορούν επίσης να θάβονται στο έδαφος. Ο φυλετικός διμορφισμός δεν είναι σαφώς διακριτός. Το αρσενικό διαθέτει συνουσιαστικές αποφύσεις (τα λεγόμενα ημι-πέη) που βρίσκονται στις γωνίες των κοιλιακών πτερυγίων στη βάση της ουράς (και μπορεί να αναγνωριστεί από αυτό). Το σαλάχι είναι μακρόβιο είδος - ζει υπό καλές συνθήκες έως και 20 χρόνια. Τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα μπορούν να φτάσουν τα 60-80 cm.

Τρόπος ζωής και αναπαραγωγή των σαλαχιών

Τα σαλάχια είναι συνήθως ήρεμα και πολύ έξυπνα ψάρια. Είναι απίθανο να επιτεθούν σε άλλα ψάρια (μερικές φορές διατηρούνται σε κοινό ενυδρείο με μεγάλα είδη - συνιστάται η συντροφιά με αροβάνα ή γατόψαρα από τις οικογένειες Loricariidae και Pimelodidae). Ωστόσο, λόγω του ιδιαίτερου τρόπου ζωής τους, εκτρέφονται συνήθως ξεχωριστά. Τα αρσενικά δείχνουν επιθετικότητα προς τα θηλυκά κατά την περίοδο της ωοτοκίας. Φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα μετά από μερικά χρόνια. Είναι καλύτερο τα ζευγάρια να σχηματίζονται μόνα τους μέσα στο «κοπάδι». Όταν αγοράζετε «ζευγάρια», είναι καλύτερο να επιλέγετε θηλυκά μεγαλύτερα από τα αρσενικά (έτσι μπορούν πιο εύκολα να αμυνθούν απέναντι στις επιθετικές προσεγγίσεις τους). Η τεχνητή αναπαραγωγή είναι πολύ δύσκολη και σπάνια πετυχαίνει. Το αρσενικό αρπάζει το θηλυκό με τα δόντια του και γλιστράει την κοιλιά του κάτω από την κοιλιά της. Μερικές φορές πρέπει να επαναλάβει ανεπιτυχείς προσπάθειες πολλές φορές. Η γονιμοποίηση διαρκεί μόνο λίγα δευτερόλεπτα. Η κύηση διαρκεί 9-12 εβδομάδες. Το θηλυκό μπορεί να γεννήσει 1-5 απογόνους. Τα νεαρά σαλάχια είναι ανεξάρτητα (αρχικά τρέφονται από τα αποθέματα της χοληδόχου κύστης), οι γονείς τους δεν τα φροντίζουν. Συνιστάται ο διαχωρισμός των μικρών από τα ενήλικα.

Απαιτήσεις για τα σαλάχια

Για να ζουν καλά τα ψάρια, χρειάζονται πολύ χώρο. Αυτό το είδος δεν είναι κατάλληλο για ένα τυπικό ενυδρείο, ακόμη και 100-200 λίτρων. Το ελάχιστο μήκος δεξαμενής για ζευγάρι είναι 200 cm (ελάχιστο ύψος 50 cm). Ωστόσο, για την αναπαραγωγή συνιστώνται ενυδρεία χωρητικότητας 400-800 l (ή περισσότερο). Σε αυτή την περίπτωση, το ενυδρείο μπορεί να κατασκευαστεί κατά παραγγελία με μη τυπικές διαστάσεις (μακρύ, φαρδύ, αλλά όχι πολύ ψηλό). Η θερμοκρασία του νερού πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 22-28 °C. Ο θερμαντήρας πρέπει να είναι ασφαλισμένος ώστε να μην καίει το σώμα του ψαριού. Τα σαλάχια προτιμούν μαλακό έως μέτρια σκληρό νερό με pH 6.0-6.5. Το καλύτερο υπόστρωμα είναι η άμμος ή πολύ ψιλό χαλίκι. Τα ψάρια έχουν ευαίσθητο σώμα, οπότε οι αιχμηρές άκρες χονδρότερου χαλικιού μπορούν να τα τραυματίσουν. Αξίζει να δημιουργήσετε ένα παχύ στρώμα υποστρώματος (τα σαλάχια αρέσκονται να θάβονται μέσα σε αυτό). Στο ενυδρείο μπορούν να τοποθετηθούν φυτά, πέτρες και ρίζες (χωρίς αιχμηρά, προεξέχοντα τμήματα), αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πυθμένα πρέπει να παραμένει ελεύθερο. Οποιαδήποτε διακοσμητικά στοιχεία πρέπει να είναι ογκώδη και καλά σταθεροποιημένα. Το ενυδρείο πρέπει να διαθέτει κάλυμμα - τα ψάρια μπορούν να πηδήξουν έξω από τη δεξαμενή. Ο φωτισμός πρέπει να είναι χαμηλός, διαφορετικά τα σαλάχια θα είναι φοβισμένα και με αδύναμο χρωματισμό (μπορείτε ακόμη και να χρησιμοποιήσετε φως σελήνης). Η δεξαμενή πρέπει να είναι εξοπλισμένη με αντλία υψηλής απόδοσης με φίλτρο. Συνιστάται η χρήση πολλαπλών φυσιγγίων φίλτρου - που αφαιρούν επίσης τη βιολογική ρύπανση. Τα ψάρια λερώνουν πολύ και, επιπλέον, είναι ευαίσθητα στη ρύπανση του νερού (ιδιαίτερα στις αζωτούχες ενώσεις). Το νερό πρέπει να αερίζεται καλά και να αλλάζεται συχνά (30% ακόμη και μία φορά την εβδομάδα).

Διατροφή του Potamotrygon motoro

Τα σαλάχια πρέπει να τρέφονται δύο φορές την ημέρα (τα νεαρά συχνότερα) με ποικίλη διατροφή. Η διατροφή τους περιλαμβάνει ψάρια γλυκού νερού (συμπεριλαμβανομένων ζωντανών ψαριών), γαρίδες, κρέας (και ιδιαίτερα καρδιές) οστρακοειδών, καρκινοειδή και γαιοσκώληκες. Τα νεαρά άτομα τρώνε με όρεξη ζωντανά ή κατεψυγμένα κοκκινοσκουλήκια. Μετά από παρατεταμένη διατροφή με ζωντανή τροφή, τα ψάρια πρέπει να λαμβάνουν βιταμίνες. Διατίθενται επίσης προς πώληση ειδικές τροφές - μείγματα. Τα υποσιτισμένα ψάρια αναγνωρίζονται εύκολα - έχουν έντονα διακριτή σπονδυλική στήλη.

Η δημιουργία ενός ενυδρείου με σαλάχια δεν είναι ούτε εύκολη ούτε φθηνή. Στη συνέχεια, υπάρχει επίσης το υψηλό κόστος εκτροφής (αντικατάσταση τεράστιας ποσότητας νερού, ακριβή τροφή, σύνδεση εξοπλισμού υψηλής ισχύος) και η ανάγκη για συνεχή φροντίδα. Τα πλάσματα, ωστόσο, με τη φανταστική τους εμφάνιση και τον ενδιαφέροντα τρόπο ζωής τους, ανταμείβουν όλες τις δυσκολίες και τα έξοδα που προκύπτουν.