Το σιαμέζικο ψάρι μάχης, ή Betta splendens, είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα είδη που συναντάμε σε ενυδρεία τόσο αρχαρίων ενυδρειόφιλων όσο και έμπειρων. Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι το εξαιρετικά έντονο χρώμα τους, το οποίο συχνά κοσμεί τις μινιμαλιστικές δεξαμενές στις οποίες συνήθως διαβιούν, συχνά χωρίς κανέναν σύντροφο. Γιατί επικρατεί η πεποίθηση ότι τα betta είναι επικίνδυνα, και είναι όντως κατάλληλα για εκτροφή σε μικρή δεξαμενή; Σε αυτά και σε άλλα ερωτήματα θα απαντήσουμε στο παρακάτω άρθρο!
Από πού κατάγονται τα Betta;
Το betta ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στη Νοτιοανατολική Ασία. Συναντιόταν κυρίως στους ορυζώνες, στα αποστραγγιστικά κανάλια και στις θερμές κατακλυζόμενες πεδιάδες της περιοχής. Με τον καιρό, το betta συνήθισε τις συχνές καταστροφικές πλημμύρες λόγω καταιγίδων και ξηρασίας, και οι κυκλικές, ριζικές μεταβολές στο περιβάλλον το βοήθησαν να προσαρμοστεί, μετατρέποντάς το σε γνήσιο εκπρόσωπο των ψαριών λαβύρινθου (Anabantoidei). Τα ψάρια λαβύρινθου έχουν τη μοναδική ικανότητα να αναπνέουν οξυγόνο απευθείας από τον αέρα, καθώς και να προσλαμβάνουν οξυγόνο μέσω των βραγχίων τους. Ως αποτέλεσμα, το betta και άλλα ψάρια λαβύρινθου μπορούν να επιβιώσουν για μικρά διαστήματα χωρίς νερό και να αναπνέουν τον αέρα γύρω τους, αρκεί να παραμένουν υγρά. Αυτή η ιδιότητα τους επιτρέπει να επιβιώνουν με επιτυχία σε στάσιμα νερά με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο. Αξίζει να σημειωθεί ότι η φυσική προσαρμογή σε δύσκολες συνθήκες και η υψηλή ανοχή σε μικρούς χώρους κάνουν το σιαμέζικο ψάρι μάχης εύκολο στη συντήρηση, νιώθοντας καλά με τακτικές αλλαγές νερού. Η προτιμώμενη θερμοκρασία νερού για το betta είναι περίπου 26 °C.
Γιατί «betta» και από πού προέρχεται η λέξη «μάχης» στο όνομα;
Το Betta splendens πήρε το όνομά του από μια αρχαία φυλή πολεμιστών γνωστή ως «Bettah». Ο όρος «μαχητές» άρχισε να χρησιμοποιείται λόγω της τάσης τους για επιθετικότητα στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, όταν οι μάχες ψαριών απέκτησαν μεγάλη δημοτικότητα. Αυτό το άθλημα έγινε τόσο δημοφιλές ανάμεσα στους Ταϊλανδούς (από όπου κατάγεται) που ο τοπικός βασιλιάς επέβαλε φόρο σε αυτό, εισπράττοντας σημαντικά έσοδα από όσους ξόδευαν περιουσίες στοιχηματίζοντας στο θάρρος των παικτών που έμπαιναν στην αρένα.
Πόσο ζουν τα betta splendens;
Ένα από τα επιχειρήματα κατά της εκτροφής αυτού του είδους είναι η σχετικά μικρή διάρκεια ζωής του. Οι εκπρόσωποι αυτού του είδους συνήθως δεν ζουν περισσότερο από 3-4 χρόνια, αν και έχουν παρατηρηθεί άτομα που ξεπερνούν σημαντικά αυτόν τον μέσο όρο. Έχουν καταγραφεί ακόμη και δείγματα ηλικίας αρκετών ετών.
Διατροφή
Τα betta έχουν ανασηκωμένο στόμα και τρέφονται κυρίως κοντά στην επιφάνεια του νερού. Η προτιμώμενη διατροφή τους συνήθως περιλαμβάνει γαρίδες, αποξηραμένες προνύμφες κόκκινου σκουληκιού (bloodworm) ή δάφνιες. Φυσικά, ο ευκολότερος και συχνά ο καλύτερος τρόπος να ταΐζετε τα betta είναι απλά με εμπορικά πελλέτ ή νιφάδες. Άλλωστε, αυτά συνδυάζουν όλους τους τρεις τύπους τροφής και περιέχουν επίσης βιταμίνες και μέταλλα. Η κατάλληλη διατροφή είναι εξαιρετικά σημαντική για αυτό το είδος, καθώς η έντονη χρωματικότητα και, φυσικά, η διάρκεια ζωής του ψαριού εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτήν. Ένας από τους πιο συνηθισμένους μύθους σχετικά με τη διατροφή αυτού του είδους είναι η παρανόηση ότι το betta μπορεί να επιβιώσει τρώγοντας φυτά ή ρίζες που φυτρώνουν στη δεξαμενή. Αυτό φυσικά δεν αληθεύει. Τα betta δεν μπορούν να επιβιώσουν με ρίζες φυτών και χρειάζονται μια διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνη και φυτικές ίνες για να επιζήσουν.
Επιθετικότητα προς άλλα betta
Το σιαμέζικο ψάρι μάχης, σε αντίθεση με άλλα είδη, δεν είναι κοινωνικό ψάρι και θα μάχεται με τα υπόλοιπα, ανεξαρτήτως φύλου. Συνήθως, τα betta προτιμούν να κολυμπούν μόνα τους και χρειάζονται μια άνετη κρυψώνα. Οι υποβρύχιες σπηλιές ή οι πυκνές, φυτεμένες γωνιές είναι ιδανικές για να δημιουργήσετε ένα σημείο όπου το betta νιώθει ασφαλές και άνετα.
Απαιτήσεις νερού
Όταν καθαρίζετε το ενυδρείο του betta σας, φροντίστε να αφαιρείτε κάθε φορά μόνο το ένα τρίτο του νερού και να το αντικαθιστάτε με φρέσκο νερό. Αυτό θα επιτρέψει στο ψάρι να προσαρμόζεται σταδιακά στη θερμοκρασία και το pH του καθαρού νερού, χωρίς να διαταράσσεται η βιολογική ισορροπία του περιβάλλοντος του ψαριού. Για μικρές δεξαμενές, αυτό θα πρέπει να γίνεται περίπου κάθε τρεις ή τέσσερις ημέρες.
Αν το νερό σας έχει υψηλά επίπεδα χλωρίου, μπορεί να χρειαστεί να προσθέσετε μια σταγόνα αποχλωριωτικού στο νερό της βρύσης πριν το προσθέσετε στη δεξαμενή. Φυσικά, θα πρέπει να αποφεύγετε εντελώς τη χρήση σαπουνιού ή απολυμαντικών για τον καθαρισμό των διακοσμητικών στοιχείων της υποβρύχιας διαμόρφωσης. Η ανεπαρκής ξέβγαλμα των διακοσμητικών από αυτά τα υπολείμματα μπορεί να είναι πολύ επιβλαβής για τα ψάρια. Τέτοια στοιχεία θα πρέπει να πλένονται με βούρτσα και καθαρό, χλιαρό νερό.
Κατά την εκτροφή σιαμέζικων ψαριών μάχης, πρέπει να δίνεται μεγάλη προσοχή στη σκληρότητα του νερού. Τα άτομα αυτού του είδους προτιμούν ζεστό, ελαφρώς όξινο νερό με pH που κυμαίνεται από 6,5 έως 7. Γιατί συμβαίνει αυτό; Το κρύο νερό μπορεί να καταπιέσει το ανοσοποιητικό σύστημα των betta και να προκαλέσει ασθένειες.





Κοινοποίηση:
Πώς να Δημιουργήσετε ένα Μοσσάριο
Πείτε γεια στο Eriocaulon Cinereum!