Η πιράνχα στο ενυδρείο

Έχει δει κανείς από εσάς την ταινία «Piranhas» της δεκαετίας του '70; Αυτή η παλιά αμερικανική ταινία με ενέπνευσε να γράψω το παρακάτω άρθρο, καθώς πολλοί ενυδρειόφιλοι διατηρούν αυτό το είδος στα ενυδρεία τους.

Σύντομη περιγραφή του είδους

Η πιράνχα του Νάτερερ (πιράνχα με κόκκινη κοιλιά, Pygocentrus nattereri) είναι ένα αρκετά κοινό ψάρι στους ποταμούς Αμαζόνιο, Παρανά, Εσεκίμπο και Ουρουγουάη, καθώς και στους ποταμούς της βορειοανατολικής ακτής της Βραζιλίας. Ζει στους περισσότερους τυπικούς βιοτόπους της περιοχής της, όπως κύριες κοίτες ποταμών, μικρότερους παραποτάμους, νεκρούς βραχίονες ποταμών, λίμνες πλημμυρικής πεδιάδας και τεχνητούς ταμιευτήρες που δημιουργούνται από φράγματα. Θεωρείται το πιο επικίνδυνο και επιθετικό ψάρι σε αυτά τα νερά. Μπορεί να φτάσει σε μέγεθος έως 33 cm και βάρος 3,85 kg. Συνήθως, το κάτω μέρος του σώματος έχει σκουριόχρωμο πορτοκαλί χρωματισμό, ενώ η πλάτη είναι ασημί-γκρι. Το ραχιαίο και το λιπαρό πτερύγιο είναι μαύρα. Ζει από 8 έως 12 χρόνια.

Πώς να στήσετε ενυδρείο για πιράνχες

Οι ενήλικες πιράνχες απαιτούν πολύ μεγάλο ενυδρείο. Ωστόσο, για μια ομάδα μικρών ατόμων αρκεί ένα ενυδρείο 200 λίτρων με αμμώδες υπόστρωμα. Για ενήλικες πιράνχες σε ομάδες 5-7 ψαριών, συνιστάται ελάχιστη χωρητικότητα ενυδρείου 1000 λίτρων και μήκος τουλάχιστον 200 cm. Επιπλέον, θα πρέπει να είναι εξοπλισμένο με κάλυμμα ώστε να μην πηδούν έξω, και όλος ο εξοπλισμός πρέπει να είναι προστατευμένος από τα ξυράφι-κοφτερά δόντια τους. Αν το ενυδρείο συντηρείται σωστά, οι πιράνχες είναι ενεργά ψάρια που κολυμπούν στη μέση του ενυδρείου· διαφορετικά, φαίνονται αποθαρρημένες και κρύβονται στις γωνίες.

Το υπόστρωμα μπορεί να είναι άμμος ή λεπτό χαλίκι, καθώς κατά την περίοδο αναπαραγωγής, στο φυσικό τους περιβάλλον, οι πιράνχες σκάβουν λάκκους στους οποίους το θηλυκό εναποθέτει τα αυγά του. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται η επιλογή στιβαρών και ανθεκτικών φυτών που μπορούν να στερεωθούν σε ξύλο ή πέτρα πάνω από το υπόστρωμα. Τα επιπλέοντα φυτά είναι επίσης χρήσιμα λόγω της ικανότητάς τους να καταναλώνουν την περίσσεια νιτρικών που μπορεί να υπάρχει στο νερό. Τα επιπλέοντα φυτά αποσκοπούν επίσης στην εξασθένιση του φωτός που φτάνει στο νερό, καθώς η υπερβολικά έντονη έκθεση τις κάνει νευρικές. Επιπλέον, το ενυδρείο θα πρέπει να διαθέτει πολλά σημεία απόκρυψης με τη μορφή ριζών ή πετρών. Να θυμάστε ότι αυτά τα ψάρια απαντώνται φυσικά στις λεκάνες του Αμαζονίου και άλλων ποταμών της Νότιας Αμερικής, οπότε το βιότοπο μαύρου νερού είναι ιδανικό εδώ.

Παράμετροι νερού

Οι πιράνχες με κόκκινη κοιλιά είναι ψάρια με πολύ καλό μεταβολισμό, αλλά τρώνε πολύ ακατάστατα, οπότε τα επίπεδα μόλυνσης μπορεί να είναι υψηλά. Για τον λόγο αυτό, ένα ισχυρό εξωτερικό φίλτρο με συχνές και μεγάλες αλλαγές νερού είναι απαραίτητο. Το pH θα πρέπει να είναι μεταξύ 6,5 και 7,8, η αλκαλικότητα μεταξύ 3° και 8° (50 ppm έως 140 ppm), και η θερμοκρασία μεταξύ 75° και 80° F.

Η σύνθεση του ενυδρείου

Κατά τη δημιουργία ενυδρείου με πιράνχες, να θυμάστε ότι αυτά τα ψάρια είναι επιρρεπή στην επιθετικότητα. Τα νεαρά άτομα είναι συνήθως κοπαδιάρικα ψάρια και τείνουν να συγκεντρώνονται σε ομάδες για να αμύνονται κατά των θηρευτών τους. Ωστόσο, όταν μεγαλώνουν και εάν υποσιτίζονται, μπορούν να γίνουν κανιβαλιστικές. Επομένως, αν διατηρείτε αυτό το είδος στο ενυδρείο σας, πρέπει να το τρέφετε αφειδώς. Ορισμένοι έμπειροι εκτροφείς πιράνχας τις διατηρούν στο ίδιο ενυδρείο, π.χ. με μεγαλύτερα είδη ψαριών, μεγάλα γατόψαρα ή ακόμη και μικρά νέον, και παρόλο που μπορεί να συνυπάρχουν αρμονικά για κάποιο διάστημα, μπορούν ανά πάσα στιγμή να αντιμετωπίσουν τα μεγαλύτερα συγκάτοικα ψάρια ως ζωντανή τροφή. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται η διατήρηση τουλάχιστον 5 πιράνχες.

Διατροφή

Οι πιράνχες με κόκκινη κοιλιά τρέφονται καλύτερα με νεκρά ψάρια και άλλες σαρκοφάγες τροφές. Παρόλο που είναι αρκετά συνηθισμένη, η χρήση ζωντανών ψαριών-τροφής δεν συνιστάται, και οι έμπειροι του εμπορίου ενυδρείων θα εξηγήσουν όλοι ότι τα διακοσμητικά ψάρια που χρησιμοποιούνται για αυτό τον σκοπό (χρυσόψαρα, γκούπι κ.λπ.) μεταφέρουν παράσιτα που θα μπορούσαν να βλάψουν την πιράνχα. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται η χρήση μόνο έτοιμων φρέσκων ή κατεψυγμένων κρεάτων. Οι νεαρές πιράνχες πρέπει να ενθαρρύνονται να δοκιμάζουν όσο το δυνατόν περισσότερα διαφορετικά είδη τροφής, ώστε ο ενυδρειόφιλος να μπορεί να προσφέρει μια ισορροπημένη διατροφή από φρέσκες λυοφιλιωμένες τροφές μαζί με κατάλληλες αποξηραμένες τροφές σε μορφή πελλέτας. Για να δελεάσετε και να ενθαρρύνετε την πιράνχα σας να δοκιμάσει νέες τροφές, η τροφή μπορεί να μετακινείται (χρησιμοποιώντας λαβίδα, όχι τα χέρια σας!) για να μιμείται ζωντανά ζώα και να διεγείρει το κυνηγετικό ένστικτο του ψαριού. Αυτό ισχύει για πολλές πιράνχες που δεν έχουν συνηθίσει ακόμη τις συνθήκες του ενυδρείου.

Οι πιράνχες μπορούν να τρέφονται με κοτόπουλο ή μοσχάρι. Ωστόσο, αυτό δεν συνιστάται πλήρως, καθώς το κρέας θηλαστικών μπορεί να περιέχει λίπη που τα ψάρια δεν μπορούν να χωνέψουν. Με τον καιρό, αυτό μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας. Για την καλύτερη φροντίδα της πιράνχας, συνιστάται ποικίλη διατροφή, καθώς και τροφή που μπορούν να καταναλώσουν εντός λίγων λεπτών. Είναι καλύτερο να αφαιρείτε αμέσως τα κομμάτια που δεν καταναλώθηκαν από το ενυδρείο, για να αποφύγετε την επιβάρυνση της ποιότητας του νερού.

Αναπαραγωγή

Η αναπαραγωγή των περισσότερων ειδών πιράνχας στο σπίτι είναι δύσκολη, αλλά όχι αδύνατη. Για τον σκοπό αυτό, είναι καλύτερο να αγοράσετε μια ομάδα από περίπου 6 πιράνχες, από τις οποίες, με λίγη τύχη, θα σχηματιστεί ένα ζευγάρι. Κατά την περίοδο ζευγαρώματος, το αρσενικό σκάβει λάκκους στο υπόστρωμα όπου το θηλυκό εναποθέτει περίπου 300-400 διαφανή, κιτρινωπά αυγά που εκκολάπτονται σε 3-5 ημέρες. Στη συνέχεια, οι προνύμφες μεταφέρονται καλύτερα σε ξεχωριστό δοχείο, π.χ. με τη χρήση σιφονίου. Μετά από 7 ημέρες, τα ιχθύδια κολυμπούν ήδη ελεύθερα. Στην αρχή τρέφονται με προνύμφες αρτέμιας, στη συνέχεια με ψιλοκομμένα σκουλήκια και ζωοπλαγκτόν. Όταν τα ψάρια φτάσουν σε μήκος 1,5-2 cm, ξεκινούν να επιτίθενται μεταξύ τους. Αυτό μπορεί να αποφευχθεί διαχωρίζοντάς τα κατά μέγεθος και τρέφοντάς τα καλά.

Κανόνες ασφαλείας

Είναι σπάνιο οι ενυδρειόφιλοι να δεχθούν δάγκωμα από πιράνχα, ωστόσο συνιστάται η τήρηση αυξημένων μέτρων ασφαλείας. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται η χρήση συρματένιων γαντιών κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε επέμβασης στο ενυδρείο. Συνήθως, κατά τον καθαρισμό ενός ενυδρείου, οι πιράνχες απομακρύνονται κολυμπώντας προς μια γωνία, αλλά αν δεν είναι επαρκώς χορτασμένες ή θεωρήσουν τις κινήσεις μας ως απειλή, είναι πιθανό να επιτεθούν. Έτσι, αν πρέπει να βάλετε τα γυμνά χέρια σας μέσα κατά τη συντήρηση του ενυδρείου, να είστε πάντα προσεκτικοί και έτοιμοι να απομακρυνθείτε αμέσως. Μην υποτιμάτε την αμυντική τους συμπεριφορά, καθώς έχουν ξυράφι-κοφτερά δόντια.

Αν αποφασίσετε να αναπαράγετε πιράνχες σε ενυδρείο, να έχετε υπόψη ότι αυτά τα ψάρια είναι απαιτητικά. Χρειάζονται μεγάλες ποσότητες ποικίλης τροφής και συχνές αλλαγές νερού. Επίσης, να θυμάστε ότι αυτά τα ψάρια ζουν σχετικά μακρόχρονα, και η εξεύρεση νέου σπιτιού για μεγάλα ψάρια συχνά δεν είναι εύκολη. Παρ' όλα αυτά, η πιράνχα με κόκκινη κοιλιά είναι αναμφίβολα ένα συναρπαστικό είδος που θα εντυπωσιάσει τον καθένα.

Οι εικόνες παρέχονται από τον Βενεζουελάνο εξερευνητή ποταμών Ivan Mikolji. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε: https://www.mikolji.com/redeye-piranha-artwork-catalogue/