Πώς να Δημιουργήσετε ένα Φυτεμένο Ενυδρείο Εμπλουτισμένο με CO2

Σε αυτό το άρθρο θα σας παρουσιάσουμε ένα βασικό πρότυπο για να ξεκινήσετε μια φυτεμένη δεξαμενή εμπλουτισμένη με CO2.

Θα κάνουμε μερικές παραδοχές και θα εξετάσουμε τυχόν διαφορές από αυτές τις παραδοχές μετά το κύριο άρθρο.

Παραδοχή #1: Η έγχυση CO2 θα γίνεται κυρίως μέσω φιάλης αερίου, με χρήση ηλεκτροβαλβίδας (solenoid) συνδεδεμένης με χρονοδιακόπτη για τη ρύθμιση του προγράμματος έγχυσης του αερίου.

Παραδοχή #2: Πρόκειται για μια νέα εγκατάσταση CO2 χωρίς ψάρια.

Παραδοχή #3: Η λίπανση θα γίνεται με τακτική δοσολογία στη στήλη νερού.

Καταρχάς, ακολουθεί μια λίστα αγορών. Ορισμένα από τα απαιτούμενα υλικά είναι απαραίτητα, ενώ άλλα είναι προαιρετικά, όπως σημειώνεται.

Ενυδρείο/Βάση/Έπιπλο.

Αυτό είναι προφανές, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι, γενικά, όταν επιλέγετε το μέγεθος ενός ενυδρείου, τα ενυδρεία με μικρότερο ύψος είναι πιο εργονομικά. Θυμηθείτε ότι τα φυτεμένα ενυδρεία απαιτούν συχνή παρέμβαση με τα χέρια. Αυτό σημαίνει ότι θα βάζετε συχνά ένα χέρι και το μπράτσο (ή και τα δύο) μέσα στο ενυδρείο. Τα ψηλότερα ενυδρεία είναι πιο δύσκολο να τα διαχειριστείτε, εκτός αν ο ενυδρειόφιλος έχει μακριά χέρια. Αυτό γίνεται πιο κρίσιμο όσο αυξάνεται ο όγκος του ενυδρείου. Η διάταξη του ενυδρείου θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο εργονομική, λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο εργασίας που απαιτείται για να παραμείνει ανθηρό και όμορφο. Το κλάδεμα, η αλλαγή νερού και ο καθαρισμός θα πρέπει να διευκολύνονται όσο το δυνατόν περισσότερο. Ανάμεσα σε δύο ενυδρεία ίδιου όγκου, εκτός αν άλλα κριτήρια, όπως ο διαθέσιμος χώρος ή η τιμή, είναι πιο σημαντικά, συνήθως είναι καλύτερη επιλογή το χαμηλότερο ενυδρείο έναντι του ψηλότερου. Αν εξετάζετε ενυδρείο εντοιχισμένο σε έπιπλο, η πρόσβαση στο εσωτερικό του ενυδρείου πρέπει να έχει προτεραιότητα.

Υπόστρωμα.

Οποιοδήποτε υπόστρωμα μπορεί να λειτουργήσει σε ένα φυτεμένο ενυδρείο. Άμμος παιχνιδιού, χαλίκι, άμμος γάτας, ή ακριβότερο «εξειδικευμένο υπόστρωμα». Δεν χρειάζεται να πληρώσετε υπερβολικά ποσά για ειδικό υπόστρωμα φυτών. Τα υδρόβια φυτά λαμβάνουν τη θρέψη τους κυρίως από τη στήλη νερού, καθώς και από το υπόστρωμα. Αυτό δεν αποκλείει τη χρήση εξειδικευμένου υποστρώματος, απλώς σημαίνει ότι αν η παραδοχή #3 ισχύει, τότε υπάρχει πλεονέκτημα εξοικονόμησης κόστους αποφεύγοντας τα εξειδικευμένα υποστρώματα. Τα περισσότερα υποστρώματα για φυτεμένα ενυδρεία έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: είναι κατασκευασμένα από κάποιου είδους άργιλο. Η άργιλος είναι ένα εξαιρετικό υπόστρωμα για ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ενυδρείο, επειδή προσροφά και συγκρατεί τοξίνες, βοηθώντας έτσι στη διατήρηση της ποιότητας του νερού. Η άργιλος έχει επίσης την ικανότητα να δεσμεύει θρεπτικά συστατικά από το νερό του ενυδρείου και να τα μεταφέρει στις ρίζες των φυτών. Αυτή η ειδική ικανότητα της αργίλου είναι πάντα ευπρόσδεκτη, αλλά δεν είναι απαραίτητη. Φθηνά προϊόντα αργίλου είναι, για παράδειγμα, η άμμος γάτας, ο Molar Clay, το Akadama, ή σχεδόν οποιοδήποτε άλλο υπόστρωμα Bonsai που βρίσκεται σε φυτώρια. Παραδείγματα ακριβών εμπλουτισμένων (αργιλωδών) υποστρωμάτων είναι: ADA Aquasoil, Oliver Knott Naturesoil, Carribsea EcoComplete και Seachem Flourite. Εξίσου σημαντική σε ένα υπόστρωμα είναι η οπτική εμφάνιση, καθώς και η υφή στην αφή. Εκτός από αυτά τα επώνυμα υποστρώματα, υπάρχουν στην αγορά πολλά «πρόσθετα» υποστρώματος που πωλούνται σε υπερβολικές τιμές ως σημαντικά συμπληρώματα εδάφους. Όλα αυτά είναι εντελώς περιττά και όποια οφέλη μπορεί να προσφέρουν επιτυγχάνονται εύκολα σε πολύ χαμηλότερη τιμή με άλλα μέσα.

Φίλτρο.

Γενικά προσπαθούμε να τηρούμε όσο το δυνατόν πιο πιστά τον κανόνα «10X». Αυτό σημαίνει ότι το φίλτρο ή τα φίλτρα και η αντλία ή οι αντλίες που χρησιμοποιούνται θα πρέπει, μαζί, να έχουν άθροισμα ονομαστικής παροχής (κατά τον κατασκευαστή) ίσο με 10 φορές τον όγκο του ενυδρείου ανά ώρα. Έτσι, για παράδειγμα, ένα ενυδρείο 125 λίτρων θα πρέπει να έχει φίλτρο με ονομαστική παροχή 1250 λίτρα την ώρα. Αυτό φαίνεται υπερβολικό με την πρώτη ματιά, ωστόσο, καθώς τα φυτά μεγαλώνουν, τείνουν να φράζουν όλο και περισσότερο τη ροή, κάτι που μπορεί να έχει το αρνητικό αποτέλεσμα να στερεί από τα φυτά CO2 και θρεπτικά συστατικά. Και πάλι, πρόκειται για έναν «εμπειρικό κανόνα». Μια παροχή 6X ή 7X την ώρα μπορεί επίσης να λειτουργήσει, αλλά το 10X αποδίδει καλύτερα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοσδήποτε τύπος φίλτρου. Τα εξωτερικά φίλτρα (canister) είναι δημοφιλής επιλογή, αλλά και οι διατάξεις sump, καθώς και τα φίλτρα wet/dry, αποτελούν επίσης εξαιρετικές επιλογές.

Υλικό Φίλτρανσης.

Καλύτερα να μην το παρακάνετε με υπερβολικές ποσότητες υλικού φίλτρανσης. Αυτό συμβαίνει επειδή, όταν το φίλτρο είναι γεμάτο με υλικό, περιορίζεται η παροχή του φίλτρου, η οποία είναι πολύ πιο σημαντική από τη μεγάλη επιφάνεια του υλικού. Αποφύγετε τα υλικά απομάκρυνσης φωσφορικών. Ενεργός άνθρακας, ζεόλιθος, Purigen, bioballs, alfagrog και παρόμοια υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με μέτρο. Γεμίστε μόνο το 50% της χωρητικότητας του φίλτρου ή και λιγότερο. Τα φυτά είναι φίλτρα και κάνουν πολύ καλύτερη δουλειά από τα φίλτρα. Αυτό που δεν μπορούν να κάνουν τα φυτά είναι να δημιουργήσουν ροή ή να απομακρύνουν τα υπολείμματα (detritus).

Φιάλη αερίου CO2.

Φιάλες pub, πυροσβεστήρες CO2, Sodastream, Paintball, Αναλώσιμη Φιάλη ή φιάλες από οποιαδήποτε βιομηχανική εταιρεία αερίων (όπως η βρετανική BOC) λειτουργούν όλες εξίσου καλά. Οι φιάλες είναι εξοπλισμένες με μια τυπική βαλβίδα τοποθετημένη στον λαιμό της φιάλης, στην οποία μπορεί να συνδεθεί ο ρυθμιστής CO2. Ειδικού τύπου φιάλες, όπως οι φιάλες paintball, απαιτούν προσαρμογέα (adapter).

Ρυθμιστής CO2.

Ο ρυθμιστής CO2 θα πρέπει να διαθέτει δύο μανόμετρα. Το ένα μανόμετρο του ρυθμιστή CO2 δείχνει την υπολειπόμενη πίεση περιεχομένου της φιάλης και το άλλο μανόμετρο δείχνει την πίεση εξόδου προς το ενυδρείο.

Βελονοειδής Βαλβίδα.

Αυτή η βαλβίδα επιτρέπει τον λεπτομερή έλεγχο της πίεσης εξόδου του αερίου προς το ενυδρείο.

Ηλεκτροβαλβίδα Ρυθμιστή (Solenoid).

Η ηλεκτροβαλβίδα (solenoid) που είναι συνδεδεμένη με τον ρυθμιστή επιτρέπει το αυτόματο άνοιγμα και κλείσιμο του αερίου. Αυτή είναι προαιρετική, ωστόσο λύνει πολλά προβλήματα όταν χρησιμοποιείται με χρονοδιακόπτη. Το να ανοίγετε και να κλείνετε χειροκίνητα το αέριο κάθε μέρα είναι μια αγγαρεία που καλύτερα να αποφεύγεται με τη χρήση της ηλεκτροβαλβίδας.

Χρονοδιακόπτες.

Και πάλι, πρόκειται για προαιρετικό εξοπλισμό, αλλά συνιστάται ιδιαίτερα. Προτείνεται τουλάχιστον ένα ζευγάρι ξεχωριστών χρονοδιακοπτών. Ο ένας χρονοδιακόπτης συνδέεται με την Ηλεκτροβαλβίδα του Ρυθμιστή (στοιχείο 7) και ο άλλος ή οι άλλοι χρονοδιακόπτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τα φώτα. Οι ψηφιακοί χρονοδιακόπτες είναι γενικά καλύτεροι και πιο αξιόπιστοι από τους αναλογικούς.

Σωλήνωση.

Αποφύγετε τη χρήση σωλήνωσης αέρα για το CO2. Χρησιμοποιείτε μόνο σωλήνωση κατασκευασμένη από υλικό ειδικά συμβατό με το CO2.

Μετρητής Φυσαλίδων.

Άλλο ένα προαιρετικό εξάρτημα, το οποίο όμως είναι πολύ χρήσιμο ως οπτική ένδειξη της ποσότητας αερίου που εγχέεται στο ενυδρείο.

Drop Checker.

Άλλο ένα προαιρετικό εξάρτημα που παρέχει μια σχετικά χρήσιμη οπτική ένδειξη της ποσότητας CO2 που είναι διαλυμένη στο ενυδρείο. Ονομάζεται drop-checker επειδή το pH στο δείγμα νερού «πέφτει» (drops) καθώς προστίθεται CO2 στο ενυδρείο. Έτσι, αυτή η συσκευή, γεμάτη με νερό και μερικές σταγόνες δείκτη pH Bromothymol Blue, επιτρέπει στον ενυδρειόφιλο να «ελέγξει» (check) πόσο έχει «πέσει» (dropped) το pH.

Νερό 4dKH και Bromothymol Blue. Αυτά χρησιμοποιούνται μέσα στο Drop Checker. Μη χρησιμοποιείτε άλλο νερό εκτός από απεσταγμένο νερό ρυθμισμένο σε KH 4. Αυτό μπορεί να παρασκευαστεί στο σπίτι, αλλά απαιτεί εξαιρετική ακρίβεια. Είναι πολύ πιο εύκολο να το αγοράσετε έτοιμο.

Έξοδος φίλτρου.

Αυτή μπορεί να είναι ο κομψός «Lily Pipe» ή ο λιγότερο κομψός Spraybar. Αυτά είναι σημαντικά για την ομοιόμορφη κατανομή της εξόδου του φίλτρου σε όλο το ενυδρείο. Η επιλογή ανάμεσά τους είναι θέμα αισθητικής.

Διαχύτης CO2.

Οι διαχύτες έρχονται σε πολλά σχήματα και μεγέθη. Η λειτουργία τους είναι να διαλύουν το αέριο ώστε να βρίσκεται σε υδατική μορφή. Αυτό μπορεί να είναι ένας απλός και κομψός κεραμικός δίσκος τοποθετημένος μέσα στο ενυδρείο, ή μπορεί να είναι μια εξωτερική συσκευή τοποθετημένη στον σωλήνα εξόδου του φίλτρου. Οι εξωτερικές συσκευές αναφέρονται ως «Inline», σε αντίθεση με τις «In-tank». Ο εκνεφωτής τύπου Inline είναι γενικά πιο αποτελεσματικός από τις συσκευές in-tank στην περίπτωση μεγαλύτερων ενυδρείων.

Hardscape.

Άλλη μία προαιρετική κατηγορία. Είναι θέμα αισθητικής, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι στοιχεία όπως πρόσφατα κομμένο ξύλο τείνουν να επιπλέουν και θα απελευθερώνουν τανίνες στη στήλη νερού για κάποιο διάστημα, προκαλώντας αποχρωματισμό.

Καμπυλωτή Τσιμπίδα.

Προαιρετικός εξοπλισμός που διευκολύνει την τοποθέτηση υδρόβιων φυτών μέσα στο υπόστρωμα χωρίς αυτά να ξεριζώνονται καθώς αποσύρεται το χέρι.

Λίπασμα.

Αν και τα επώνυμα υγρά λιπάσματα είναι βολικά και δημοφιλή, είναι γενικά υπερτιμημένα. Όλα αποτελούνται, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, από τα εξής συστατικά: Νιτρικό Κάλιο (KNO3), Φωσφορικό Κάλιο (KH2PO4), Ουρία, Νιτρικό Αμμώνιο (HN4NO3), ιχνοστοιχεία όπως Σίδηρος, Μαγνήσιο, Ψευδάργυρος, Μαγγάνιο και Χαλκός. Μπορείτε να εξοικονομήσετε κόστος αγοράζοντας απλώς αυτά τα συστατικά χύμα σε μεγάλες ποσότητες.

Φωτισμός.

Αυτό τοποθετείται σκόπιμα στο τέλος της λίστας, επειδή τα περισσότερα προβλήματα σε φυτεμένα ενυδρεία προκύπτουν ακριβώς επειδή οι περισσότεροι το τοποθετούν στην κορυφή της λίστας τους, αγνοώντας τη σημασία των υπόλοιπων στοιχείων. Οι περισσότεροι νιώθουν την ανάγκη να «αναβαθμίσουν» τον φωτισμό που ήδη έχουν ή που συνόδευε το ενυδρείο κατά την αγορά του. Αυτό είναι συνήθως τεράστιο λάθος. Ο έντονος φωτισμός συνδέεται άμεσα με την εμφάνιση εξάνθησης φυκιών (algal bloom), οπότε όσο μεγαλύτερη η ένταση του φωτός τόσο περισσότερη εξάνθηση φυκιών προκαλείται. Αποφύγετε τον έντονο φωτισμό και αγνοήστε κάθε συμβουλή για χρήση κάποιας αυθαίρετης τιμής «WPG», η οποία σχεδόν εγγυάται προβλήματα στην υγεία των φυτών. Ο φωτισμός LED είναι μια δημοφιλής εναλλακτική έναντι των λαμπτήρων T5 και T8, αλλά είναι ακριβός και ισχυρός. Αν επιλεγεί LED, συνιστάται η χρήση dimmer για τον έλεγχο και τη μείωση της έντασης.

Αφού έχετε προμηθευτεί τα στοιχεία της λίστας αγορών, είμαστε πλέον έτοιμοι να ξεκινήσουμε. Όπως σε κάθε ενυδρείο, πρέπει να τοποθετηθεί αφρώδες υλικό/φελιζόλ ή άλλο εύκαμπτο επίστρωμα ανάμεσα στο κάτω τζάμι και την επιφάνεια στήριξης (εκτός αν πρόκειται για παλαιού τύπου μεταλλική βάση χωρίς κάτω επιφάνεια). Αυτό επιτρέπει στο κάτω τζάμι να λυγίζει και να παραμορφώνεται, λόγω του φορτίου του νερού, χωρίς περιορισμό. Αν το τζάμι δεν επιτρέπεται να λυγίσει, θα σπάσει μόλις γεμίσει το ενυδρείο.

Προσθήκη υποστρώματος και hardscape

Το υπόστρωμα μπορεί τώρα να προστεθεί στο επιθυμητό βάθος. Δεν υπάρχει μέγιστο βάθος, ενώ το ελάχιστο βάθος καθορίζεται από τις απαιτήσεις συγκράτησης των ριζών. Έτσι, σε περιοχές όπου το βάθος του υποστρώματος είναι πολύ μικρό, μπορεί να είναι δύσκολο να διατηρηθεί ένα φυτό ριζωμένο. Το hardscape μπορεί τώρα να τοποθετηθεί. Αν χρησιμοποιείται νέο/στεγνό ξύλο, μπορεί να χρειαστεί κάποιο είδος έρματος για να το κρατήσει κάτω για αρκετές εβδομάδες, μέχρι να κορεστεί με νερό.

Φύτευση

Είναι καλύτερο να έχετε όσο το δυνατόν περισσότερα υδρόβια φυτά στην αρχή. Τα περισσότερα από τα πιο επιθυμητά είδη φυτών είναι πολύ ακριβά, ωστόσο μπορείτε εύκολα να χρησιμοποιήσετε φθηνά, λιγότερο επιθυμητά φυτά — και να τα απορρίψετε αργότερα. Φυτά ταχείας ανάπτυξης και χαμηλού κόστους, όπως η Egeria, η Water Sprite, η Hygrophila και παρόμοια, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως «προσωρινά» φυτά αν τα διαθέσιμα κεφάλαια είναι περιορισμένα. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι τα φυτά ενυδρείου αναπτύσσουν συμβιωτική σχέση με τους μικροοργανισμούς του ιζήματος. Το ίζημα είναι μια περιοχή που συχνά παραβλέπεται όσον αφορά τη διήθηση, ωστόσο υπάρχει μεγάλος αριθμός ειδών που συμβάλλουν στη σταθερότητα του ενυδρείου και στην αποτοξίνωση του νερού. Τα φυτά ταχείας ανάπτυξης αναπτύσσουν ριζικά συστήματα που διαπερνούν το ίζημα. Το οξυγόνο μεταφέρεται τότε από τα φύλλα προς τις ρίζες και το αέριο διαφεύγει μέσα στο ίζημα. Αυτό το οξυγόνο τροφοδοτεί τα αερόβια βακτήρια και βοηθά στην πρόληψη της στέρησης οξυγόνου και της συνακόλουθης ανάπτυξης αναερόβιων βακτηριακών ειδών.

Ωφέλιμα βακτήρια

Είναι καλή ιδέα αυτή τη στιγμή να «εμβολιάσετε» το ίζημα καθώς και το υλικό φίλτρανσης με υπολείμματα (detritus) από άλλο ενυδρείο/φίλτρο. Ο λόγος είναι ότι τα ώριμα φυτεμένα ενυδρεία και φίλτρα περιέχουν μεγάλο πληθυσμό των επιθυμητών αερόβιων βακτηριακών ειδών. Οποιοδήποτε τοπικό κατάστημα ενυδρείων (LFS) ή συνάδελφοι ενυδρειόφιλοι θα έχουν άφθονα υπολείμματα και μπορείτε να τα προμηθευτείτε δωρεάν. Δεν χρειάζεται να αγοράσετε «εξειδικευμένα» βακτήρια. Αν υπάρχει κοντά σας δάσος, κήπος ή φυτό εσωτερικού χώρου, απλώς σκάψτε λίγες χούφτες χώμα κοντά στις ρίζες ενός άγριου φυτού, φυτού κήπου ή φυτού εσωτερικού χώρου και αναμείξτε το με το υπόστρωμα και το υλικό φίλτρανσης του ενυδρείου. Τα ίδια βακτηριακά είδη θα είναι διαθέσιμα χωρίς κόστος.

Θυμηθείτε ότι δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε μόνο ίζημα για να γεμίσετε έναν βαθύ χώρο, αν τα κεφάλαια είναι περιορισμένα. Αντικείμενα όπως τεμάχια αφρώδους υλικού μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προσθέσουν όγκο σε περιοχές ή να παρέχουν πλατφόρμες για τοποθέτηση hardscape, και στη συνέχεια να καλυφθούν με υπόστρωμα ώστε να δίνουν την εντύπωση βαθιού ιζήματος. Μια δημοφιλής μέθοδος είναι να γεμίζετε γυναικείες νάιλον κάλτσες με άμμο γάτας. Το «πόδι» της κάλτσας μπορεί στη συνέχεια να διαμορφωθεί σε οποιοδήποτε σχήμα και να χρησιμοποιηθεί ως πλατφόρμα. Οι κλίσεις μπορούν να συγκρατηθούν στη θέση τους με απλά κομμάτια πλαστικού που λειτουργούν ως αντιστηρίγματα, ώστε με τον καιρό η κλίση να μην ισοπεδωθεί λόγω της βαρύτητας και της ροής του νερού.

Αν υπάρχουν πολλά φυτά προς τοποθέτηση, φροντίστε να έχετε πρόχειρο ένα μπουκάλι ψεκασμού γεμάτο με νερό. Ψεκάζετε περιοδικά τα φυτά για να τα διατηρείτε υγρά, διαφορετικά θα στεγνώσουν και θα υποστούν ζημιά.

Γενικά, είναι προτιμότερο το ίζημα να έχει κλίση, ψηλότερα στο πίσω μέρος από ό,τι στο μπροστινό. Κλίσεις μπορούν επίσης να γίνουν από αριστερά προς τα δεξιά. Αυτό δίνει βάθος στη διάταξη, καθώς το σκηνικό θα «ισοπεδωθεί» οπτικά όταν παρατηρείται κάτω από το νερό. Αποφύγετε πάρα πολλά μεγάλα και χοντρά κομμάτια hardscape, καθώς τείνουν να δίνουν ογκώδη, γεμάτη όψη στο σκηνικό και επίσης εμποδίζουν τη ροή/κατανομή. Η τρέχουσα τάση είναι η χρήση λεπτότερου, πιο «ζωντανού» ριζικού ξύλου, το οποίο έχει πιο εντυπωσιακή εμφάνιση.

Τα ψηλά, ογκώδη ή γενικά φυτά ταχείας ανάπτυξης θα πρέπει να φυτεύονται στο φόντο. Τα φυτά με πιο αργή ανάπτυξη θα πρέπει να τοποθετούνται στο μεσαίο πλάνο, ενώ τα μικρότερα φυτά εδαφοκάλυψης (carpet) θα πρέπει να τοποθετούνται μπροστά (λάβετε υπόψη ότι τα φυτά εδαφοκάλυψης δεν είναι εύκολο να συντηρηθούν, οπότε θα χρειαστεί έγχυση CO2). Για καλύτερο αποτέλεσμα στη διάταξη, αξίζει να προσθέσετε μερικά κόκκινα φυτά.

Τα βρύα, τα Anubias και οι φτέρες θα πρέπει να δένονται ή να κολλιούνται πάνω σε hardscape και ΔΕΝ θα πρέπει να τοποθετούνται μέσα στο ίζημα, διαφορετικά θα σαπίσουν. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί κόλλα τύπου Superglue Gel για βρύα που κολλούν φυσικά σε επιφάνειες, καθώς και η συνηθισμένη πετονιά ψαρέματος. Μεγάλες πέτρες ή ξύλα δείχνουν πάντα πιο ενδιαφέρουσες όταν καλύπτονται με βρύα.

Ώρα για νερό

Αφού τοποθετηθεί το hardscape και φυτευτούν τα φυτά, το ενυδρείο μπορεί πλέον να γεμίσει. Μια συνηθισμένη τακτική είναι να καλύψετε τις φυτεμένες επιφάνειες με πολλή τσαλακωμένη εφημερίδα και να τοποθετήσετε ένα πιατάκι πάνω στο υπόστρωμα. Η εφημερίδα λειτουργεί ως απορροφητής κραδασμών ενάντια στην κίνηση του νερού πάνω στα φυτά, ώστε να μην ξεριζωθούν. Γεμίστε με έναν σωλήνα πάνω στο πιατάκι, ώστε να μην διαταραχθεί το υπόστρωμα. Αυτό βοηθά επίσης στην ελαχιστοποίηση της θολότητας. Μετά το γέμισμα, αφαιρέστε προσεκτικά την εφημερίδα και το πιατάκι.

Θα ήταν καλύτερο να αφήσετε τα φώτα σβηστά και να επιτρέψετε στα φυτά να προσαρμοστούν μέχρι την επόμενη ημέρα. Η κατάκλυση με νερό είναι τραύμα για τα φυτά. Χρειάζονται αρκετές εβδομάδες για να προσαρμοστούν από χερσαία φυτά (όπως καλλιεργήθηκαν στο φυτώριο) σε υδρόβια φυτά. Πάρα πολλοί άνθρωποι «βομβαρδίζουν» το νεοφυτεμένο ενυδρείο με πολύ φως. Τα φυτά δεν μπορούν να αξιοποιήσουν σωστά το φως και υφίστανται ζημιά από αυτό. Για να προσαρμοστούν, τα φυτά πρέπει τώρα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ανταλλαγής αερίων. Τα δύο σημαντικά αέρια είναι το CO2 και το Οξυγόνο. Ενώ τα φώτα είναι σβηστά, προχωρήστε στο επόμενο βήμα, το οποίο απαιτεί κάποιο πειραματισμό. Αυτό γίνεται καλύτερα με τα φώτα ΣΒΗΣΤΑ.

Έγχυση CO2

Αν η παραδοχή #2 είναι σωστή και δεν υπάρχουν ψάρια στο ενυδρείο, τότε, με τα φώτα σβηστά και υποθέτοντας ότι το σύνολο ρυθμιστή/βελονοειδούς βαλβίδας είναι τοποθετημένο σε γεμάτη φιάλη και όλη η σωλήνωση είναι συνδεδεμένη στον διαχύτη, ανοίξτε τη βαλβίδα της φιάλης γυρίζοντάς την αριστερόστροφα. Το 1^ο μανόμετρο θα δείξει υψηλή πίεση. Στη συνέχεια, ανοίξτε τη βελονοειδή βαλβίδα, επίσης αριστερόστροφα, μέχρι να εμφανιστεί μια σταθερή ροή φυσαλίδων στον μετρητή φυσαλίδων. Το δεύτερο μανόμετρο θα δείξει πολύ χαμηλότερη πίεση, όπως 1 Bar ή 2 Bar. Μετρήστε το pH του νερού του ενυδρείου. Ο στόχος, γενικά, είναι να έχετε ρυθμό φυσαλίδων που προκαλεί πτώση του pH κατά περίπου 1 μονάδα μέσα σε 1 ώρα. Συνεχίστε να παρακολουθείτε συχνά το pH για να προσδιορίσετε την τάση. Οι πιο εξοικειωμένοι με τους υπολογιστές ενυδρειόφιλοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν το MS Excel ή αντίστοιχο πρόγραμμα για να σχεδιάσουν γραφήματα που δείχνουν την τάση. Σε κάποιο σημείο, αν ο ρυθμός έγχυσης είναι σταθερός, το pH θα φτάσει σε ένα κατώτατο όριο και δεν θα πέφτει άλλο. Όσος χρόνος και αν χρειάζεται για να πέσει το pH κατά 1 μονάδα, σημειώστε αυτόν τον απαιτούμενο χρόνο. Αυτός ο χρόνος είναι το πόσο νωρίτερα πρέπει να ανοίγει το αέριο ΠΡΙΝ ανάψουν τα φώτα. Ρυθμίστε τον χρονοδιακόπτη της ηλεκτροβαλβίδας και τον χρονοδιακόπτη των φώτων σύμφωνα με αυτή τη μέτρηση.

Έτσι, για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι στον επιλεγμένο ρυθμό φυσαλίδων χρειάζονται 1,5 ώρες για να πέσει το pH κατά 1 μονάδα. Ας υποθέσουμε ότι ο στόχος σας για το άναμμα των φώτων είναι 8 π.μ. Σε αυτή την περίπτωση, ο χρονοδιακόπτης της ηλεκτροβαλβίδας αερίου θα πρέπει να ρυθμιστεί να ανοίγει στις 6:30 π.μ. και ο χρονοδιακόπτης των φώτων να ενεργοποιείται στις 8 π.μ. Μέχρι τις 8 π.μ. το Drop Checker θα πρέπει να έχει χρώμα ανοιχτό πράσινο (lime green).

Αυτό δεν είναι απαραίτητα το τέλος της ιστορίας. Συνεχίστε να παρακολουθείτε το pH. Ενδέχεται ο ρυθμός έγχυσης να είναι πολύ υψηλός για την πανίδα. Αν το pH πέφτει πολύ περισσότερο από τον στόχο της 1 μονάδας, η βελονοειδής βαλβίδα ίσως χρειαστεί να κλείσει ελαφρώς και ο χρονοδιακόπτης να προσαρμοστεί ώστε να αντισταθμίσει τον χαμηλότερο ρυθμό έγχυσης (δηλαδή το αέριο να ανοίγει νωρίτερα ώστε να υπάρχει περισσότερος χρόνος να κορεστεί το νερό με αέριο). Πρόκειται για μια επαναληπτική διαδικασία που απαιτεί αυστηρή προσοχή στη λεπτομέρεια, επειδή το CO2 είναι τοξικό για την πανίδα αν δοσολογηθεί σε υπερβολικές ποσότητες, ενώ αν δοσολογηθεί ανεπαρκώς, θα οδηγήσει σε στέρηση για τα φυτά.

Ο στόχος πτώσης 1 μονάδας pH είναι ένας ακόμη «εμπειρικός κανόνας». Κάθε ενυδρείο είναι διαφορετικό και μπορεί να απαιτεί μεγαλύτερη ή μικρότερη πτώση, ανάλογα με την αλκαλικότητα του νερού. Σε πολύ αλκαλικό νερό, μεγάλες ποσότητες διαλυμένου CO2 προκαλούν μόνο μικρές πτώσεις pH, λόγω των αλκαλικών ρυθμιστικών ουσιών που υπάρχουν στο νερό. Σε μαλακό νερό, μικρές ποσότητες διαλυμένου CO2 προκαλούν μεγάλες πτώσεις pH. Έτσι, σε αλκαλικό νερό είναι πιθανό να υπερδοσολογήσετε CO2 αν η πτώση είναι πολύ μεγάλη, ενώ σε μαλακό νερό είναι εύκολο να υποδοσολογήσετε αν η πτώση του pH δεν είναι αρκετά μεγάλη.

Μην ανάβετε τα φώτα μέχρι να επιτευχθούν οι κατά προσέγγιση στόχοι. Η λεπτομερής ρύθμιση μπορεί να γίνει με το σύστημα σε λειτουργία, όμως όταν τα φώτα είναι αναμμένα το φυτό αντιδρά τόσο στο φως όσο και στο CO2, οπότε αυτό μπορεί να διαταράξει το σύστημά του. Όταν τα φώτα είναι σβηστά, τα φυτά βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής και δεν επηρεάζονται από τις μεταβολές του αερίου.

Όλα τα ενυδρεία με έγχυση CO2 απαιτούν μεγάλες ποσότητες θρεπτικών συστατικών. Πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτό δεν ισχύει, επειδή δεν προσθέτουν λιπάσματα και όμως τα φυτά τους αναπτύσσονται καλά. Η εξήγηση γι' αυτό είναι ότι η παροχή νερού τους περιέχει ήδη θρεπτικά προϊόντα ή/και χρησιμοποιούν υπόστρωμα εμπλουτισμένο με θρεπτικά συστατικά. Η θρέψη καλύπτεται σε ξεχωριστό οδηγό.

Είναι καλύτερο να μην προστίθενται ψάρια μέχρι να περάσουν 6-8 εβδομάδες. Ο πρώτος λόγος για αυτή την καθυστέρηση είναι ότι η χημεία του ενυδρείου δεν είναι σταθερή λόγω του χαμηλού βακτηριακού φορτίου, και παράγονται τοξικές χημικές ουσίες που μπορούν να βλάψουν τα ευαίσθητα βράγχια των ψαριών. Αυτό μπορεί είτε να σκοτώσει τα ψάρια απευθείας είτε να τα βλάψει, με αποτέλεσμα στο μέλλον η ανοχή τους σε διαταραχές να μειωθεί σημαντικά και να πεθάνουν αργότερα για φαινομενικά άγνωστους λόγους. Η υπομονή είναι το κλειδί εδώ.

Τα high-tech ενυδρεία απαιτούν πολύ περισσότερο καθαρισμό και αλλαγές νερού σε σύγκριση με τα μη εμπλουτισμένα ενυδρεία. Τα φυτά παράγουν τεράστιες ποσότητες οργανικών αποβλήτων, όπως λάδια, πρωτεΐνες και υδατάνθρακες, που διαχέονται από τα φύλλα. Αυτά τα οργανικά απόβλητα δηλητηριάζουν το νερό τόσο για τα φυτά όσο και για τα ψάρια. Η κακή πρακτική αλλαγής νερού συνήθως συνοδεύεται από αργή επιδείνωση της συνολικής υγείας του ενυδρείου, γεγονός που περιλαμβάνει και μεγαλύτερη πιθανότητα εξάνθησης φυκιών.

Για τις πρώτες 6-8 εβδομάδες συνιστάται αλλαγή νερού 50% (ή περισσότερο) 2 ή ακόμη και 3 φορές την εβδομάδα. Στη συνέχεια, μια αλλαγή νερού 50% (ή περισσότερο) μία φορά την εβδομάδα είναι επαρκής.

Αν το ενυδρείο φωτίζεται από πολλαπλά σετ φωτισμού, συνιστάται να απενεργοποιείται το 50% του φωτισμού για τις πρώτες 6-8 εβδομάδες. Στη συνέχεια, ανάβετε το 50% των φώτων στην προγραμματισμένη ώρα και, μετά από αρκετές ώρες, ανάβετε τα υπόλοιπα φώτα.

Το κλάδεμα θα πρέπει να πραγματοποιείται τακτικά, για να ελευθερώνονται τα κανάλια ροής/κατανομής και να ενθαρρύνεται πιο πυκνή ανάπτυξη. Καθώς το ενυδρείο ωριμάζει, θα απαιτείται πιο εντατικό κλάδεμα.

Αν χρησιμοποιήθηκαν φθηνότερα, μη επιθυμητά φυτά ενυδρείου, μπορούν να απορριφθούν μετά από περίπου 6-8 εβδομάδες και να αντικατασταθούν από πιο επιθυμητά φυτά. Όταν ξεριζώνετε φυτά ή καθαρίζετε το υπόστρωμα, αυτό θα πρέπει πάντα να προηγείται άμεσα μιας μεγάλης αλλαγής νερού. Το ίζημα είναι αποθήκη τοξικών προϊόντων αζώτου και ένα διαταραγμένο ίζημα μπορεί να απελευθερώσει αυτά τα προϊόντα στη στήλη νερού, κάτι που μπορεί να προκαλέσει εξάνθηση φυκιών στο φυτεμένο σας ενυδρείο.

Συνοψίζοντας, η δημιουργία ενός φυτεμένου ενυδρείου με έγχυση CO2 είναι μια περίπλοκη δραστηριότητα που απαιτεί περισσότερη ενέργεια από όσο ίσως νομίζετε. Όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, η κατανόηση της φυτικής ζωής είναι εδώ ο καθοριστικός παράγοντας. Ελπίζουμε ότι αυτό το άρθρο σας ενθάρρυνε να δημιουργήσετε ένα ενυδρείο με CO2, το οποίο αποτελεί μεγάλη επιτυχία για πολλούς ενυδρειόφιλους.